ن نوشته های من و تو

اگه حوصلم اجازه داد میام یه کارایی میکنم یه چیزایی مینویسم ...

امید که بتوانم سری زده نوشته ای نویسم ...

اندیشه ام را بر فراوانی کائنات متمرکز میسازم  کائنات بی انتها و سرشار از انرژی و موهبتهای زیبای خداوند که به آسانی در اختیار من و انسانهاست .

بماند که بسیاری به جای زیبایی زشتی و بدی اختیار میکنند!!!!

رویداد اول: چهارم دیماه ۱331

یك هواپیمای شركت هواپیمایی ایران كه از شیراز و اصفهان به تهران می آمد، در نزدیكی فرودگاه مهرآباد هنگام كم كردن ارتفاع برای نشستن سقوط كرد و همه مسافران و سرنشینان آن جز دو تن( حسین عدل رئیس شركت تلفن شیراز و مهندس خزاینی ) كشته شدند

 نكته جالب و قابل تامل در این سانحه زنده ماندن و سلامت كامل این دو تن از میان دهها مسافر نبود، دست نخورده ماندن یك بسته بسیار بزرگ پر از اسكناس بود كه با این هواپیما حمل می شد . این بسته پس از برخورد هواپیما به زمین از داخل آن بیرون افتاده، بازشده و اسكناسها سطح بیانان ( چند قدمی جاده جنوبی پر رفت و آمد كرج ـ تهران ) را تا مسافتی دور پوشانده بود

صدها نفر كسانی كه به كمك و یا تماشا آمده بودند و عموما از كارگران تنگدست محل و نوجوانان بودند حتی یك قطعه اسكناس را برای خود برنداشته بودند و به خبرنگاران خارجی گفته بودند كه تصاحب به ناحق مال دیگران، دولت و یا شخص ، حرام است و باعث ناراحتی وجدان می شود و ما تنها به دسترنج خود قانع هستیم . این خبرنگاران به سراسر جهان نوشته بودند كه سانحه پرتلفات هوایی تهران  ، منش ویژه و بزرگواری ایرانیان را یك بار دیگر به ثبوت رساند و اگر در كشوری دیگر اتفاق افتاده بود، مردم تماشاگر حتی یك قطعه اسكناس را باقی نمی گذاشتند و برای تصاحب آنها هجوم می بردند و با هم مسابقه مي گذاشتند

 و اما: در پی تصادف ماشین حامل پول در فیروزکوه و سرقت پول های بانک در سال گذشته :

 بازپرس جنایی گفت: چند نفر از مسافران که قصد کمک به مجروحان خودروی حامل پول بانک را داشتند، با مشاهده پول های موجود که پس از تصادف در اتاقک خودرو پخش شده بود، به یکباره وظیفه انسانی خود را فراموش کردند و با سرقت مقادیری از چک های مسافرتی متعلق به بانک بدون آن که به مجروحان حادثه کمک کنند، بار دیگر سوار اتوبوس شدند و محل را ترک کردند

با شکایت و پیگیری بازپرس توکلی افزود: به دنبال این ماجرا، ماموران امدادی با حضور در محل ، امدادرسانی به حادثه دیدگان را آغاز کردند و راننده خودروی پراید بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد. برادر جوان فوت شده  ،پس از این حادثه عنوان کرد: برادرم پس از تصادف و در آخرین لحظات عمرش در تماس تلفنی گفت: میان صندلی و فرمان خودرو گرفتار شده است و مسافران اتوبوس را مشاهده می کند که برای کمک پیاده شده اند، اما به جای کمک به او سراغ خودروی بانک می روند

 وا اسفا اااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ما را چه مي شود؟ پس از گذشت 50 سال از آن واقعه ما بايد اينچنين خصايص انساني

خود را از دست بدهيم؟؟؟؟؟ يعني مردم ما اينقدر گرسنه اند كه دزديدن پولها را به نجات جان هموطن خود ترجيح مي دهند!!!!!!!؟

به نظر شما مشكل كجاست؟؟

This is a poem written by a teenager with cancer.She wants to see how many people get her poem. It is quite the poem. Please pass it on.This poem was written by a terminally ill young girl in a New York Hospital. It was sent
by a medical doctor - Make sure to read what is in the closing statement
AFTER THE POEM.

این شعر توسط یک نوجوان متبلا به سرطان نوشته شده است.او مایل است بداند چند نفرشعر او را می خوانند.این کل شعر اوست. لطفا آنرا برای دیگران هم ارسال کنید.این شعر را این دختربسیار جوان درحالی که آخرین روزهای زندگی اش را سپری می کند در بیمارستان نیویورک نگاشته است و آنرا یکی از پزشکان بیمارستان فرستاده است. تقاضا داریم مطلب بعد از شعر را نیز به دقت بخوانید

SLOW DANCE
رقص آرام
Have you ever
watched kids
آیا تا به حال به کودکان نگریسته اید
On a merry-go-round?

در حالیکه به بازی "چرخ چرخ" مشغولند؟

Or listened to the rain

و یا به صدای باران گوش فرا داده اید،

Slapping on the ground?

آن زمان که قطراتش به زمین برخورد می کند؟

Ever followed a
butterfly's erratic flight?

تا بحال بدنبال پروانه ای دویده اید، آن زمان که نامنظم و بی هدف به چپ و راست پرواز می کند؟

Or gazed at the sun into the fading night?

یا به خورشید رنگ پریده خیره گشته اید، آن زمان که در مغرب فرو می رود؟

You better slow down.

کمی آرام تر حرکت کنید

Don't dance so fast.

اینقدر تند و سریع به رقص درنیایید
Time is short.

زمان کوتاه است
The music won't last

موسیقی بزودی پایان خواهد یافت
Do you run through each day
On the fly?

آیا روزها را شتابان پشت سر می گذارید؟
When you ask How are you?
آنگاه که از کسی می پرسید حالت چطور است،
Do you hear the reply?

آیا پاسخ سوال خود را می شنوید؟
When the day is done
هنگامی که روز به پایان می رسد
Do you lie in your bed

آیا در رختخواب خود دراز می کشید
With the next hundred chores
و اجازه می دهید که صدها کار ناتمام بیهوده و روزمره 
Running through your head?

در کله شما رژه روند؟
You'd better slow down
سرعت خود را کم کنید. کم تر شتاب کنید.
Don't dance so fast.

اینقدر تند و سریع به رقص در نیایید.
Time is short.
زمان کوتاه است.

The music won't last.

 موسیقی دیری نخواهد پائید
Ever told your child,
آیا تا بحال به کودک خود گفته اید،

We'll do it tomorrow?
"فردا این کار را خواهیم کرد"

And in your haste,
و آنچنان شتابان بوده اید
Not see his sorrow?

که نتوانید غم او را در چشمانش ببینید؟
Ever lost touch,
تا بحال آیا بدون تاثری
Let a good friendship die

اجازه داده اید دوستی ای به پایان رسد،
Cause you never had time
فقط بدان سبب که هرگز وقت کافی ندارید؟

or call and say,'Hi'
آیا هرگز به کسی تلفن زده اید فقط به این خاطر که به او بگویید: دوست من، سلام؟
You'd better slow down.
حال کمی سرعت خود را کم کنید. کمتر شتاب کنید.
Don't dance so fast.
اینقدر تند وسریع به رقص درنیایید.
Time is short.
زمان کوتاه است.
The music won't last.موسیقی دیری نخواهد پایید.   
When you run so fast to get somewhere
آن زمان که برای رسیدن به مکانی چنان شتابان می دوید،
You miss half the fun of getting there.
نیمی از لذت راه را بر خود حرام می کنید.
When you worry and hurry through your day,
آنگاه که روز خود را با نگرانی و عجله بسر می رسانید،
It is like an unopened gift....
گویی هدیه ای را ناگشوده به کناری می نهید.
Thrown away. Life is not a race.
زندگی که یک مسابقه دو نیست!
Do take it slower
کمی آرام گیرید
Hear the music
به موسیقی گوش بسپارید،
Before the song is over.  

  پیش از آنکه آوای آن به پایان رسد.    

ایمیل های فرستاده شده شمارش خواهد شد تا به حد نصاب برسد.

دوستان عزیز: لطفا این ایمیل را برای همه کسانی که می شناسید و حتی آنها که نمی شناسید بفرستید! این تقاضای دختری است که به خاطر سرطان بزودی جهان را بدرود خواهد گفت تنها 6 ماه دیگر از زندگی این دختر باقی مانده است و آخرین آرزوی او این است که میخواهد به همه بگوید زندگی را تمام و کمال زندگی کنند، کاری که او نمی تواند بکند. او هرگز نخواهد توانست در میهمانی پایان دبیرستان با دیگر دوستانش به رقص و پایکوبی بپردازد و یا ازدواج کند و خانواده ای تشکیل دهد شما با فرستادن این ایمیل به افراد دیگر می توانید کمی امید به او و خانواده اش هدیه کنید  زیرا با ازای تعداد افرادی که این ایمیل به آنها فرستاده شود، انجمن سرطان امریکا 3 سنت برای معالجه و بهبود او اختصاص خواهد داد.

جبر اول : انسان با اراده خودآگاه آفريننده ،در جبر طبيعت رنداني است، همان ناتوراليسم روي آن زياد تكيه ميكند ناتوراليسم ميگويد :اصالت متعلق به موجودي است زنده به نام طبيعت اما ناخودآگاه و انساني هم يكي از كشتهاي طبيعت

جبر دوم: جبر تاريخ است ،اينكه تاريخ وجودي هر يك از انسانها مختص و خاص اوست و خارج از توانايي انتخاب او

جبر سوم  سوسيولوژسيم (اصالت جامعه) است و اين مطلب كه جامعه و جبرآن است  كه انسان را مي سازد ( خارج از توان و اختيار انسان )

جبر چهارم و زندان چهارم كه از نظر دكتر بدترين زندان است و انسان در برابرش عاجزترين زنداني است زندان "خويشتن " است

دكتر عقيده دارد وقتي انسان ميتواند به معناي واقعي انسان باشد كه از اين چهار زندان آزادي خودش رابدست آورد

قدرتي كه با زور به چنگ آمده باشد،يا از دغلي به آن دست يافته ونگاه داشته باشند، و نظارت بنيادي و موثر از طرف كساني كه اين قدرت در باره آنان اعمال ميشود صورت نگيرد ،

محكوم به فساد و تباهي است .

در مورد بي دينان و خدا ناشناسان اين فساد از جهات مختلف گسترش پيدا ميكند.

بيشتر از همه به خود مي گويم !! كجا ميرويم ؟ چه ميخواهيم ؟  از اصول دور افتاده ايم ،ديگر آدمي به اينكه آيا خدايي هست فكر نميكند چرا؟ ما در سطح بسيار پاييني گير افتاده ايم

آيا خدايي هست ؟ اگر بلي چگونه خدايي ؟ هدف او از آفرينش آدميان چه بوده (مسلماً كشتن هم نبوده) 

آيا آدميان را برابر و برادر ميداند ؟ ملاك برتري نزد او چيست؟آيا به تو اين حق را ميدهد كه در مورد جان ديگر بندگان تصميم بگيري؟ با هر عقيده اي هستي ! مگر انسان موجود پيچيده اي كه از لحظه ديگر او خبر نداري نيست؟ آيا مطمئن هستي كسي كه اكنون و در مقابل تو كافر و ملحد و بي دين ميناميش تا ساعتي ديگر نيز چنين باشد؟ (داستان حر در مقابل امام حسين (ع) را ببينيد )

آيا روش نمايندگان خدا بر زمين چنين بوده كه  زد و بند .... بگير و ببند ؟؟!!!!

آيا آنان جز از راه قلبها وارد ميشدند؟

کجایی سهراب سپهری، کجایی؟؟  که دلم می گیرد

من به اندازه یک ابر دلم می گیرد

وقتی که می بینم ،حوری،

                                                                                                       زرتشت    

کتاب اجتهاد در مقابل نص صفحه ی 357 بند 64  از شراب خواری پسر عمر (گویا پسر دوم) که در بصره انجام شده بود و حاکم آنجا (عمروعاص) حد شرعی اجرا کرده لیکن عمر دستور می دهد که پسر را بر شتر برهنه به مدینه بفرستند، هنگامی که به مدینه می رسد عمر درجا با آن که حد زده شده بود و گویا مریض هم شده بود تازیانه خواست و او را حد زده و به زندان فرستاد تا در نهایت مرد.

این همه نمونه ای از کاسه ی داغتر از آش که متأسفانه کم نمی باشند، که اکنون درجامعه ی ما خیلی زیادند آنانی که حدوحدود نمی دانند و حد می زنند، آنان که اسلام نمی شناسند و می خواهند گسترش آنرا که تا کنون جز گسترش بدبختی،فقر،اسلام گریزی و اسلام ستیزی نداشته است، کمی به خود آییم.

آه که چقدر دلم برای چمن ها ی خوابگاه کوی دانشگاه (امیرآباد) تنگ شده

همه ی دنیایمان یک پتو ، چند جزوه و آسمانی که شاید رنگ دیگری داشت

که فارغ از همه چیز به آسمان خیره می شدیم،(از کی به آسمان با دقت نگاه نکرده ای ؟)  

این همه خیابان یک طرفه نبود و این همه ورود ممنوع نداشتیم.

آزادی را نزدیک حس می کردیم(لای آن شب بوها....)

آزادی را در درون حس می کردیم ،

و اکنون !

 ورود ممنوع ها زیاد شده و خیابان های یک طرفه هم زیاد ،تو باید یک طرفه بروی ،یک طرفه فکر کنی

تا به آخر

لیکن آخر هر یکطرفه ای ،یک ورود ممنوع است ،آیا آسمان همه جا یک رنگ است؟ من که فکرمی کنم آسمان در جایی که آزادی برای همه وجود دارد رنگ دیگری دارد ! شما چطور؟

حجم قیرین نه در کجایی

                          نا در کجایی و

                                      بی در زمانی

                     وآنگاه :

   احساس سر انگشتان نیاز کسی را جستن !؟

                                در زمان

                                     و مکان

به مهربانی :

                         "منهم اینجا هستم "

پچپچه ای که غلتا غلت تکرار می شود

تا دور دستهای لا مکانی

کشف سحابی مرموز هم داستانی

در تلنگر زود گذر شهابی انسانی

    زنده یاد احمد شاملو

 جبران خليل جبران

 این ساختمان فقط نصب پریز و برق و نظافت اش مونده بود. به دوستان ژاپنی به تعجب می گفتم این چه آدمی بود خب چرا خودکشی کرده برای همچین موضوع کوچکی. این دیگه خودکشی نداره که. 

آنها با دهان باز نگاه می کردند می گفتند خودکشی نداره؟ این آینده شغلی اش به پایان رسیده بود. دو بار زیر قولش زده دیگه کسی بهش کار نمیداد. چه آدم خوبی بود...!

این خاطره را مسوولان نخوانند؛شرمنده می شوند

يک روز سر جلسه امتحان وقتى چشمم به سوال آخر افتاد، خنده‌ام گرفت. سوال اين بود: نام کوچک زنى که محوطه دانشکده را نظافت می‌کند چيست؟
من آن زن نظافتچى را بارها ديده بودم. زنى با موهاى جو گندمى و حدوداً شصت ساله بود. امّا نام کوچکش را از کجا بايد می‌دانستم؟ من برگه امتحانى را تحويل دادم و سوال آخر را بی‌جواب گذاشتم. درست قبل از آن که از کلاس خارج شوم دانشجويى از استاد سوال کرد آيا سوال آخر هم در بارم‌بندى نمرات محسوب می‌شود؟ استاد گفت: حتماً و ادامه داد: شما در حرفه خود با آدم‌هاى بسيارى ملاقات خواهيد کرد. همه آن‌ها مهم هستند و شايسته توجه ، حتى اگر تنها کارى که می‌کنيد لبخند زدن و سلام کردن به آن‌ها باشد.  من اين درس را هيچگاه فراموش نکرده‌ام.

نمی خواهم از متا فیزیک و.... صحبت کنم اما مثالی می زنم تا کمی در مورد آن فکر کنیم !!!

اکنون توسط دانشمندان ثابت شده که ادراک و حس  ما از جهان اطراف  در حوزه اندکی از واقعییت قرار دارد مثلا حد و توانایی بینایی انسان، شنوایی و ....

تصور کن .تصور کن.

در یک آسمان خراش در که تاریکی مطلق است و هیچ روشنایی ندارد(کل کائنات) و تو (درک تو از جهان) یک چراغ قوه داری که دایره ای به وسعت دو متر را روشن می کند (آنچه تو از جهان درک می کنی مجرای ارتباط  تو و جهان) و در درون ساختمانی، اگر بخواهی برای همیشه می توانی با چراغت فقط یک جا را روشن کنی و دیگر هیچ (اکثر ما همین طور عمل می کنیم) اما اگر بخواهیم (واقعا بخواهیم) می توانیم این دریچه ارتباطی با جهان اطراف، این پرتو روشنایی را به حرکت در آوریم و آنگاه حس خواهیم کرد نقاط و زوایا و ...را، تا شاید درک بهتری از جا و مکانی که هستیم بدست آوریم ، شما چه  می کنی؟